Ventiltíðarstillingarmekanisman hjá bilmotorum, eisini kendur sum tann áhaldandi skiftandi ventiltíðarskipanin, er ein týðandi tøkni innan nútímans bilverkfrøði.
1. Henda skipan hevur verið nógv brúkt í høgum{1}}framførslumotorum. Gjøgnum eina sofistikerda stýrings- og útførsluskipan kann tað stilla fasuna á motorkaminum ella ventillyftini fyri at optimera motorins ventiltíðartilgongd.
2. Tíðarvinkulin á ventilinum hevur stóra ávirkan á búskapin og orkugongdina hjá motorinum. Við høgari ferð kann inntøkurúmdin og effektiviteturin økjast við at gera fult brúk av inntøkutregdini, so ventilurin letur upp tíðliga og letur aftur seinni; við lágari ferð, er støðan júst tann øvugta. Í løtuni brúka flestu nútímans motorar hesa tøkni.
3. Fyri ein stempul fýra-storke motor eru tey fýra inntakssløgini, trýstið, kraftin og útstoytið avgerandi. Millum teirra geva vit serligan ans fyri ávirkanini av ventilopningsstiginum á motorinntøkuna. Grundreglan um sylindarinntøku er "negativt trýst", tað vil siga munurin á gasstrýstinum innan og uttan fyri sylindaran. Tá motorurin koyrir við lágari ferð, fyri at sleppa undan trýstjavnanum innan og uttan fyri sylindaran, og tað førir við sær minkað negativt trýst og ikki nóg nógva inntøku, skal opningsstigið á ventilinum verða stýrd nágreiniliga, vanliga við at brúka ein stuttan stroke-hátt; tá ið koyrt verður við stórari ferð, fyri at tryggja, at motorurin kann taka luftina inn smidliga, er neyðugt við einum størri ventillyfti.
4. Fyri at loysa tær avbjóðingar, sum verkfrøðingar hava við at javna momenteginleikarnar hjá motorinum við lágari ferð og krafteginleikunum hjá motorinum við høgari ferð, kom breytarventiltíðartøkni til. Hendan tøknin kann fleksibelt stilla ventillyftina eftir rakstrarstøðuni á motorinum, og harvið tryggja høga moment við lágari ferð og høgari effekt við høgari ferð.